ภาคกลาง

พิกุลทอง ความสวยมาพร้อมกับความอาภัพ

พิกุลทอง ความสวยมาพร้อมกับความอาภัพ
พิกุลทอง ความสวยมาพร้อมกับความอาภัพ

นิทานพื้นบ้านเรื่อง พิกุลทอง นั้น เป็นนิทานพื้นบ้านของภาคกลาง มีหญิงสาวชื่อว่า พิกุล เธอมีความสวย  แม่ของเธอตายตั้งแต่เธอยังเล็ก เธอจึงได้รับการเลี้ยงดูจากแม่เลี้ยง ซึ่งแม่เลี้ยงนั้นก็ได้มีลูกสาวชื่อว่า มะลิ แต่ว่าทั้งแม่เลี้ยงและลูกสาวของเธอเป็นคนที่จิตใจโหดร้าย ชอบบังคับให้พิกุลทำงานหนักทุกวัน

อยู่มาวันหนึ่งพิกุลได้ออกไปตักน้ำที่ลำธาร ตอนกำลังเดินกลับบ้าน ทันใดนั้นก็มีหญิงชราคนหนึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้าของพิกุลและขอน้ำเธอดื่ม พิกุลก็เอาน้ำให้หญิงชราและก็ได้บอกให้เธอเอาน้ำไปอีกเพื่อจะได้ล้างหน้า และล้างตัว พิกุลบอกหญิงชราว่าถ้าน้ำไม่พอเธอจะไปตักมาอีก หญิงชรายิ้มและก็ให้พรวิเศษกับเธอ

โดยจะทำให้ดอกพิกุลทองคำร่วงออกมาจากปากของเธอ  เมื่อยามใดที่เธอรู้สึกสงสารใครหรือสิ่งใด  หลังจากหญิงชรา ก็หายวับไปต่อหน้าต่อตาของเธอ  พิกุลจึงได้รู้ว่าหญิงชราผู้นั้นเป็นนางฟ้ามาให้พรวิเศษแก่เธอ พอถึงบ้าน เธอก็ถูกแม่เลี้ยงดุด่าว่าไปเถลไถลเพื่อหนีงาน

พิกุลทอง น่าสงสาร

พิกุลจึงเล่าเรื่องราวให้ผู้เป็นแม่เลี้ยงฟังพร้อมกับเกิดความรู้สึกสงสารในขณะเล่าจึงทำให้ดอกพิกุลทองคำร่วงออกมาจากปากของเธอด้วยความละโมบแม่เลี้ยงก็เปลี่ยนอารมณ์และเก็บดอกพิกุลทองไว้ในขณะนั้นก็สั่งให้พิกุลพูดต่อไปเรื่อยๆ นับตั้งแต่วันนั้น แม่เลี้ยงของพิกุลก็เก็บรวบรวมดอกพิกุลทองคำไว้

เพื่อนำไปขายและได้เงินมามากมาย ชีวิตทุกคนก็มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นพิกุลเองก็ไม่ต้องทำงานหนัก แต่ก็ถูกบังคับให้พูดทั้งวัน เพื่อให้ดอกพิกุลทองคำออกมาจากปากของเธอมากๆจนพิกุลทองเกิดเจ็บคอ ทำให้เธอพูดไม่ได้ จึงทำให้แม่เลี้ยงโมโหมากจนถึงตบตีพิกุลเพื่อพยายามยังคับให้เธอพูดแต่พิกุลก็พูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว

ตัวแม่เลี้ยงเองจึงมะลิไปทำตามอย่างพิกุลบ้าง มะลิได้ไปยังที่พิกุลบอกไว้ แต่ว่าแทนที่จะได้พบกับหญิงชราก็กลับพบหญิงสาวสวยสวมเสื้อผ้างดงาม หญิงสาวผู้นั้นจึงขอน้ำมะลิดื่ม แต่ด้วยความริษยามะลิแสดงอาการโกรธและคิดว่าหญิงผู้นั้นไม่ใช่นางฟ้า เธอจึงปฏิเสธและด่าหญิงคนนั้น นางฟ้าจึงสาปแช่งมะลิว่า

เมื่อใดก็ตามที่เธอโกรธและพูดออกมาก็จะมีหนอนร่วงออกมาจากปาก เมื่อกลับมาถึงบ้านมะลิก็ได้เล่าเรื่องให้ผู้เป็นแม่ฟังและด้วยความโกรธในขณะเล่าเรื่องนั้นก็ทำให้บ้านเต็มไปด้วยหนอน แม่คิดว่าพิกุลอิจฉาลูกสาวของตนจึงเป็นเหตุให้ลูกสาวของตนไม่ได้พบกับหญิงชราแม่เลี้ยงจึงทุบตีพิกุลและไล่เธอออกจากบ้าน

ทำให้พิกุลหนีไปอยู่ป่า เจ้าชายหนุ่มกำลังขี่ม้าผ่านมาก็ได้เห็นสาวนั่งร้องไห้อยู่ก็ถามเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดทันทีที่พูดจบที่บริเวณนั้นก็เต็มไปด้วยดอกพิกุลทองคำ เจ้าชายจึงขอนางอภิเษกสมรสด้วยและหลังจากการอภิเษกสมรสทั้งสองพระองค์ก็ได้ ขึ้นครองราชย์และปกครองเมืองของพระองค์ด้วยความร่มเย็นเป็นสุขตลอดมา